انسانها به شيوه هنديان بر سطح زمين راه مىروند. با يک سبد در جلو و يک سبد در پشت. در سبد جلو ، صفات نيک خود را مىگذاريم. در سبد پشتی ، عيبهاى خود را نگه مىداريم. به همين دليل در طول زندگى چشمانمان فقط صفات نيک خودمان را مىبيند ، و عيوب همسفرى که جلوى ما حرکت مىکند. بدين گونه است که درباره خود بهتر از او داورى مىکنيم ، غافل از آن که نفر پشت سرى ما هم به همين شيوه درباره ما مىانديشد...
|
+|
نوشته شده در سه شنبه بیستم اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت 20:56  توسط مهدی (غیرفعال)
|