خوب باید بگم که امروز وبلاگمون ۱ ساله شده.

دوستی داشتم که می گفت:(( وبلاگ نوشتن همان قدقدی است که هر مرغی قبل از تخم گذاشتن سر می دهد....)) البته این رفیق ما از این پرت و پلاها زیاد می گوید ولی الحق و الانصاف نکته ی باریکی در این افاضه ی ایشان نهفته بود و آن اینکه: قدقد کردن برای کسی نیمرو و خاگینه نمی شود! چه برسد به آن بنده خدایی که فکر می کرد با زدن وبلاگ کلاس چه تخم دو زرده ای خواهد کرد... حالا از قضیه تخم کردن که بگذریم، دقیقا یک سالی میشود که وبلاگ کلاس را راه انداخته ایم. یعنی از آن روز که دو نفری یعنی من و سعید شمشی عقل هایمان را گذاشتیم روی هم و با آن تریپ دانشجویی مختص ترم اولی ها تصمیم گرفتیم تخم کنیم...نه....یعنی... وبلاگ بزنیم، یکسالی می گذرد....

اگه یادتون بیاد سر کلاس دکتر ابراهیمی من سعید رو جلو انداختم که بره پاتخته و بنویسه

www.traktor89.blogfa.com

سعید اینو نوشت و گفت بچه ها این وبلاگ واسه بچه های کلاسه هر کی دوس داره بیاد سر بزنه. اون موقع تنها نویسنده وبلاگ من بودم. یه جورایی اوایلش چون بچه ها رو درست نمیشناختم فکر می کردم که بچه ها به مطالب علمی شاید بیشتر علاقه نشون بدن ولی بعد از یه مدت فهمیدم که ما یه جورایی درس و مشقامون رو تو دوره کارشناسی خوندیم و شاید بهتر باشه مطالب غیر علمی تو وبلاگ گذاشته بشه.

بعد از یه مدت مطلب صندلی داغ و سوال هفته رو راه انداختیم و حالا مطلب کمی خاص. این مطالب جزء پست های خاص وبلاگ بودن که به نوعی معرفی بچه ها رو در بر داشت.

خوب بعد از یه مدت مدیریت و عنان کارها رو آقای مرادزاده برعهده گرفتن و الحق و الانصاف ایشون خوب از پس کارها بر اومدن.

خوب همونطور که همه ی شماها میدونید وبلاگ ما کم و کاستی های زیادی داشت. ولی من و بقیه نویسندگان این وبلاگ سعی کردیم که به نوعی بهترین مطالب رو جمع آوری کرده و در اختیار بچه ها قرار بدیم.

نکته جالبی که تو وبلاگ ما وجود داره وجود افراد با اسامی مستعار متعدد از جمله: آرتمیس، شوت زاده، هم کلاسی(از انواع نوع نوشتن)، شناس، شناص، رهگذر، نکته سنج، گشتاور، آشنا، غریبه و ... تمامی این افراد متعلق به این وبلاگ هستن و این وبلاگ با بودن این افراد قشنگ و جذاب شده. البته بعضی جاها تو نظردهی زیاده روی کردن. یه هشدار هم باید به این عزیزان بدم. طبق آخرین اخبار دریافتی، این افراد  یا شناسایی شدن و یا در مرحله شناسایی هستن. پس از این به بعد موقع نظر دادناتون دقت کنید که لو نرین. البته اونایی هم که دنبال مچ گیری یا پیشگویی هستن بدونن که کار خوبی نمیکنن وبلاگ ما محیط کاملا دوستانه ای هستش و همه باید بتونن به راحتی و با هر اسمی نظر بزارن.

خیلی ها گفتند که دیگر کسی نمی آید. ولی مهم نبود. مهم این است که ما در کلاسمان هنوز هم دوستانی داریم که روزهای خوب وبلاگ را اینبار صمیمانه تر تجدید کنند.

من واقعا در بعضی موارد شرمنده بعضی ها شدم. از همین جا از همشون عذرخواهی می کنم اگر وبمون بعضی از مواقع شور، بی نمک، تلخ و ترش شد. اشکال از آشپزی من بود.

خلاصه با تمامی این توصیفات یک سال رو سپری کردیم. امیدوارم در آینده این وبلاگ اثری بشه برای تجدید خاطرات شما عزیزان.

و در آخر دوس دارم یه آمار کلی از این یه سالی که گذشت در اختیارتون بزارم:

تعداد کل مطالب وبلاگ تا این لحظه: 2257 مطلب

سهم بچه های کلاس در گذاشتن مطالب به ترتیب زیر است:

مهدی مرادی: 1546 مطلب (68.5 درصد از کل مطالب)

محسن مرادزاده: 331 مطلب (14.66 درصد از کل مطالب)

محمدجواد اعرابی: 202 مطلب (8.94 درصد از کل مطالب)

عبدالله قربانی: 73 مطلب (3.23 درصد از کل مطالب)

منیژه شیروانی: 73 مطلب (3.23 درصد از کل مطالب)

روح انگیز رحیمی: 21 مطلب (0.93 درصد از کل مطالب)

ایمان ولیئی: 5 مطلب (0.22 درصد از کل مطالب)

مهدی طبائیان: 5 مطلب (0.22 درصد از کل مطالب)

سعید شمشی: 1 مطلب (0.04 درصد از کل مطالب)

کسانی که حتی افتخار گذاشتن  یه مطلب رو به بچه ها ندادن: خانم اکبری و آقایان علی قربانی و حجت حجازی پور

پرنظرترین مطالب به ترتیب:

1-    پست کمی خاص مربوط به خانم شیروانی: 61 نظر

2-    پست مربوط به سوال هفته( اسامی مستعار رو نام ببرید به همراه عکس بچگی های خودم): 34 نظر

3-    پست کمی خاص آقای عبدالله قربانی: 28 نظر

تعداد نظرات کل وبلاگ بدون احتساب نظرات تبلیغاتی:   1276 نظر 

 معمولا 84% از بازدیدکنندگان پيش از ساعت 21:15 مراجعه می کردند.

ميانگين بازدید روزانه 146 بازدید بوده است و نیمی از بازدیدهای وبلاگ ما پیش از ساعت 15:30 می باشد و بیشترین بازدیدهای ما حوالی ساعت 11 تا 12 صورت می پذیرد.

تعداد افرادی که به صورت روزانه از وبلاگ ما بازدید میکنن به صورت میانگین 20 نفر می باشند.

تعداد کل بازدید از صفحه وبلاگ ما تا این لحظه ۲۴۲۰۲ است.