مسیر زندگی پر پیچ ونامرد است

   گفتم که ز هر دردی دواییست

  میان مرد  و  نامردی خداییست

گفتی که تو تنهایی و بی کس

برو دنبال کارت نیست هیچکس

  گفتم اگر نیست خدا پس تو که هستی

  چگونه پا گذاشتی بر عرصه ی هستی

سوالاتم مدام تکرار می شد

درون قلب من غوغا می شد

  به تو گفتم شیطان لعنتت باد

      شدم  با یاد او از  دامت  آزاد

سکوت کردی سکوتت را شکستم

سر  سجاده ام  باز  هم   نشستم

سراینده:سپیده جلالی