من صبورم اما

بی دلیل از قفس کهنه شب می ترسم

بی دلیل از همه ی تیرگی تلخ غروب

و چراغی که تورا از شب متروک دلم دور کند می ترسم

من صبورم اما...آه!

این بغض گران صبر نمی داند چیست...!