|
بچه های ارشد ماشین آلات شهرکرد89
|
||
|
مطالب علمی و دلنوشته بچه ها |
به نامت
اي كه نماز را نهري جاري قرار دادي
تا هر روز چند بار كثافاتي كه به روحمان مي چسبند را بشوئيم و پاك شويم
وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ
از شكيبايى و نماز يارى جوييد. و به راستى اين [كار] گران است، مگر بر فروتنان
الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَاقُو رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ
همان كسانى كه مىدانند با پروردگار خود ديدار خواهند كرد؛ و به سوى او باز خواهند گشت.
اگر وقت نماز چرت مي زنيم....
اگر وقت نماز تازه ياد كار هاي عقب افتاده امان مي افتيم...
اگر وقت نماز مي رويم و تلويزيون را روشن مي كنيم كه اين چند دقيقه اي كه سر بيگاري اي به نام نماز ايستاده ايم، وقتمان تلف نشود...
اگر از نمازمان فقط تكبيرة الاحرامش يادمان مي ماند و حساب و كتاب ركوع و سجودها فقط...
اگر سر نماز شبيه رباتي مي شويم كه به صورت اتوماتيك از ابتدا تا انتهاي نماز را اتوماتيك وار! و از حفظ! مي خوانيم...
.... اين ها يعني اينكه خدا را دوست نداريم!
اگر هم داريم، از گلو به بالا فقط!
آخر كدام عاشق است كه از خلوت كردن با محبوب كراهت دارد؟
آخر كجا صحبت با معشوق اينقدر كسالت دارد؟
اين ها يعني اينكه دلمان خاشع نيست!
قيامت و دوزخ و بهشت را باور نكرده ايم!
والله! همگي يك روز - دير يا زود، امروز يا فردا - خواهيم مرد!
والله! قبر و تاريكي و فشار و سكرات موت را همگي خواهيم چشيد!
....
والله....
خدايا!
كمكمان كن! كه صبر و صلاة كمك حالمان باشند در همه حال
خدايا!
كمكمان كن كه خاشع شويم و نمازي بخوانيم كه خشوع از ذره ذراتش متبلور باشد
|