نفسم قبضه ی چنگت نفسی نیست مرا

غیر تردید در این خطه ی آلوده به ننگ

کس و کارم همه بر باد

کسی نیست مرا

غمت آرام آرام

هر نفس دم به دم آلوده به تقدیر تقاص

می کند در به در و هم نفسی نیست مرا

نفسم قبضه چنگت دلم آماج غمت

به کدامین گنه افتاده به پایت باید؟